دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 Analysis of the relationship between consciousness and the subject of thought Louis Althusser واکاوی نسبت میان آگاهی و سوژه در اندیشه سیاسی لویی آلتوسر 137 152 16092 FA محمد نژادایران عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد رباط کریم، دانشگاه آزاد اسلامی، رباط کریم، ایران. Journal Article 2016 02 06 Althusser is considered as a pioneer of Hegelian interpretation of Marx's theory. His theoretical framework presents the most complicated conception of social structure. He criticizes the concept of the subject, as the foundation of modern epistemology, as well as an ideological picture of human. By this means, he manifested the weakness of this concept. Through review of Marx’s later works, he showed that contrary to what humanist Marxists claims, the importance of his work is producing a new problem; i.e. history as a material fact, independent to human conciseness and willing. In the modern theoretical field, he presents a new materialistic formation of the history of human social life. For Althusser, the most important result of this was exiting the concept of subject of the modern thought. His attempt to separat consciousness and subject leads to an essential evolution in Marxist structuralism. Althusser attempt to show that human isn’t the actor of history and signifier of its direction. In principle, history is more the outcome of partial independence of economic, political and ideological structures, than the product of willing and consciousness and interaction of subject. آلتوسر برجسته‌ترین نظریه‌پرداز مارکسیسم ساختارگرای فرانسوی و پیشگام نقد تفاسیر هگلی از مارکس تلقی می‌شود که چارچوب نظریه وی پیچیده‌ترین برداشت از ساختار اجتماعی را ترسیم می‌کند. آلتوسر با نقد سوژه خودبنیاد به عنوان مبنای معرفت‌شناسی مدرنیته و تفسیر آن به عنوان یک تصویر ایدئولوژیک از انسان توانست از این مفهوم مهم سنت فکری روشنگری اعتبارزدایی کند. او با بازخوانی آثار متاخر مارکس نشان داد که مساله اصلی تفکر مارکس برخلاف ادعای مارکسیست‌های انسان‌گرا تبدیل طبقه پرولتاریا به عنوان سوژه انضمامی تاریخ‌ساز نبود. بلکه اهمیت کار نظری مارکس در تولید یک مساله جدید یعنی تاریخ به عنوان یک واقعیت مادی مستقل از اراده و آگاهی انسانی بوده است. دستاورد ابداع مارکس در حوزه مباحث نظری جدید ارائه یک صورتبندی ماتریالیستی از تاریخ زندگی جمعی بشر بود و مهم‌ترین پیامد این ابداع از نظر آلتوسر خارج شدن مفهوم سوژه از محوریت تفکر مدرن بود. تلاش آلتوسر برای جدایی میان آگاهی و سوژه، به تحول اساسی در ساختارگرایی مارکسیستی منجر شد.آلتوسر سعی داشت تا نشان دهد که انسان‌ کنش‌گر تاریخ و تعیین‌کننده مسیر آن نیست و اساسآً تاریخ بیش از آنکه محصول اراده و آگاهی سوبژکتیو و کنش متقابل باشد، برآیند استقلال نسبی ساختارهای اقتصادی، سیاسی و ایدئولوژیک است که تعین چندبعدی صورتبندی اجتماعی تلقی می‌شود. https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16092_9dbbdbb34a604123e8ba406ae2771188.pdf