دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 23 2018 08 23 Comparative Study between Heidegger’s Thought and Tarkovsky’s Cinema بازنمایی اندیشۀ مارتین هایدگر در سینمای آندری تارکوفسکی 157 174 16141 FA سیدمهدی موسوی نژاد دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) محمد رعایت جهرمی استادیار گروه فلسفه دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) Journal Article 2017 10 02 The relation between art, especially cinema, with philosophy, on one hand, and a philosopher with an artist’s thinker are the main subject of this paper. Martin Heidegger and Andrey Tarkovsky (1932-1986) are one of these philosophers and filmmakers. Accordingly, “philosophical film” separated from “film as philosophy”. Andrey Tarkovsky, Russian filmmaker, brings up in his works some issues such as time, death and care which are very important in the context of existential philosophy. Then, his works and thought included “film as philosophy”. In Heidegger’s thought, dosein is “being in the world”. He distinguishes between fallen and original dosein and emphasizes on dosein’s possibilities which the end of them is death. In order to indicate the relationship between what Tarkovsky, as a cinematic theorist, expresses in his films with the cinematic expression, and Heidegger’s philosophy, cinematic theories such as realism, formalism and phenomenological theories are very important. We discuss about them and basic properties of Tarkovsky’s films and fundamental issues of Heidegger’s philosophy. Finally, this paper intends to find and pursue some issues like “death”, “time” and “care”, in Heidegger’s thought and Tarkovsky’s films: “The Mirror”, “Stalker”, “Nostalghia” and “Sacrifice”. وقتی از ارتباط سینما و فلسفه سخن می‌گوییم، درواقع، از چه سخن می‌گوییم؟ هنگامی که از نزدیکی و ارتباط آثار سینماییِ یک کارگردان با اندیشۀ یک فیلسوف بحث می‌کنیم، مرادمان چیست؟ گفت‌وگو دربارۀ همسایگی و قرابت میان اندیشه‌های یک فیلسوف و آثار هنری یک سینماگر، نیازمند شناختی دقیق از اندیشه‌های آن فیلسوف و نیز فهم اندیشۀ بازنمایی‌شده در یک اثر یا دسته‌ای از آثار سینمایی است. آندری تارکوفسکی (1986ـ1932) فیلم‌ساز و نظریه‌پرداز سینمایی روس، در آثار سینمایی خود به مسائلی می‌پردازد که در متن اندیشه فیلسوفان اگزیستانسیالیسم، از جمله مارتین هایدگر (1976ـ 1889)، فیلسوف آلمانی، از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند. با در نظر داشتن ارتباط هنر و به طور خاص سینما با فلسفه و نیز مسائل کلیدی و ضروریات مهم دربارۀ سینما و چگونگی تطبیق و تقریب اندیشه‌های یک فیلسوف با یک هنرمند، می‌توان وجوه اشتراکی میان اندیشۀ سینمایی‌شدۀ تارکوفسکی و تفکر هایدگر، به‌خصوص در مسائلی، همچون "مرگ"، "زمان"، "امید و تیمارداشت" و نیز "درـراه‌ـ‌بودن" استنباط کرد. تارکوفسکی در فیلم‌هایی مانند "استاکر"، "ایثار"، "آینه" و "نوستالژیا"، چنین دغدغه‌هایی داشته و این نوشتار می‌کوشد تا از معبر تطبیق و تقریب، وجوه اشتراک اندیشه‌های این فیلم‌ساز با هایدگر را واکاوی نماید. https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16141_f57050fb93926a4454fa7187465e1a88.pdf