دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 13 29 2020 01 21 We-problem in Heidegger's Thought "مسألة ما" در اندیشة هایدگر 239 260 8382 10.22034/jpiut.2020.8382 FA مسعود زمانی استادیار مؤسسة پژوهشی حکمت و فلسفة ایران Journal Article 2018 08 29 "Our Dasein", "our today's Dasein", "our historical Dasein" and the like are idioms that Heidegger uses very often in his works especially during the first years after the publication of his <em>Being and Time</em>. The high frequency of occurrence such idioms suggest that they cannot philosophically be neutral and pointless. A similar search in Heidegger's works reveals besides his uses of Dasein the pronoun "we" has also a philosophical significance, so that we could observe the unfolding of this theme in his lectures and writings. Apart from presentation of the development of this theme in Heidegger's important works, the present paper also treats: 1. That the "we-problem" is in Heidegger's works thematized philosophically. 2. What Heidegger means with "we" and why he questions "us"? 3. How is the We-problem related to Daein? In so far as pronoun "we", i. e. the "we", defines the Dasein concretely, we could say we are entitled to speak of the "we-definition" of Dasein. Finally, what are the consequences of this problematic for interpreting and understanding Heidegger's philosophy? "دازاین ما"، "دازاین امروزی ما"، دازاین تاریخی ما" و نظایرشان تعابیری هستند که هایدگر بخصوص در آثار خود در نخستین سال‌های پس از انتشار <strong><em>وجود و زمان</em></strong> در موارد بسیاری به‌ کار می‌برد. تکرار این تعابیر در زبان هایدگر آنقدر زیاد است که نمی‌توان آنها را به لحاظ فلسفی خنثی و عاری از معنا دانست. کمی جستجو در آثار وی نیز نشان ‌می‌دهد که صرف ‌نظر از دازاین، خودِ ضمیر "ما" نیز در فلسفة او موضوعیت دارد، به طوری‌ که می‌توان سیر "پرسش از ما" را مستقلاً در آثار او دنبال ‌کرد. مقالة پیشِ رو می‌کوشد اولاً موضوعیت این بحث را در فلسفۀ وی نشان بدهد و از این‌ رو از"پرسشِ-ما" نزد هایدگر می‌گوید، ثانیاً معنای مورد نظر هایدگر از آن را حتی ‌الامکان روشن نماید، ثالثاً ارتباط آن با دازاین را به بحث بگذارد که کلیدواژۀ فلسفۀ او است لااقل در <strong><em>وجود و زمان</em></strong>. چون ضمیر "ما" تشخص بالفعل دازاین را رقم می‌زند، آن را در اینجا "تشخّص‌به- ما" یا "تشخّص از طریق ما" می‌نامیم. این نوشته سرانجام به نتایج و تبعات "مسئلة-ما" برای فهم فلسفۀ هایدگر، بخصوص در <strong><em>وجود و زمان</em></strong> می‌پردازد. https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_8382_609a6271d7b24eae1c9f78e6e60289eb.pdf