دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 13 26 2019 05 22 Unpacking and Explaining the Role of Symbol in Kant's Philosophy & Aesthetics واکاوی و شرح نقش نماد در فلسفه و زیباشناسی کانت 1 24 8457 10.22034/jpiut.2019.8457 FA فریده آفرین استادیار گروه پژوهش هنر، دانشگاه سمنان Journal Article 2018 04 26 In the Kantian symbolism, it seems that there is a different kind of rule or modes of presentations, which sheds new light on a variety of concepts of understanding with references to ideas of reason. In this way, the type of presentation is indicated by the description of the various types of concepts that are presented in intuition in the process of cognition in Kant's philosophy. The first step is the introduction and identification of all kinds of concepts and intuitions in Kant's philosophy so that we can clarify the role of mark and characteristics in his thought. Schematisation is explained through emphasis relation between concepts and pure intuition or spatiotemporal determination in the mechanism of cognition so that the distinction of the schema from the symbol is designated. In the next step, we clarify the role of symbol in the judgment of taste with an emphasis on free and adherent beauty. Consequently, we make bright the judgment like “beauty is the symbol of the morally good”. Finally, let's also clarify how the symbol evolves, with emphasis on two types of natural and artistic symbolism. To define the symbol in Kant's thought, two negative and positive ways have been used. Relying on aesthetics and art is to understand its implications. The result is that the symbol is a kind of reflective rule which will form in a different situation, in Kant's thought. over pure concepts of understanding, ideas of reason with a reflection on the form of new referent or special schema or new intuition and with reference to concepts of understanding lead to an extension in the meaning of the different concepts of understanding in the light of ideas of reason مسئله این پژوهش پرسش از چیستی عملکرد و جایگاه نماد در مکانیسم شناخت کانتی است. در نمادگرایی کانتی نوع متفاوتی از تصور یا قاعده تأمل القا می‌شود که روی انواع مفاهیم اثر تازه‌ای می‌گذارد. برای اثبات کردن چنین ادعایی، پیشروی تحقیق با تکیه به برخی از جنبه‌های چارچوب نظری دلوز در درسگفتارهایش درباره کانت و به دو روش ایجابی و سلبی صورت گرفته است. در اولین مرحله به معرفی انواع روابط و تصورات یا حالت‌های ارایه بین انواع شهود و مفهوم می‌پردازیم. در این میان به دلیل قرابت­های معنای شاکله و نماد به توضیح شاکله‌سازی مبادرت می‌کنیم. در ادامه برای فهم ابعاد نماد به زیباشناسی و هنر تکیه می‌شود. در نتیجه چگونگی تکوین نماد با تأکید بر دو نوع نمادگرایی طبیعی و هنری روشن می‌گردد. به علاوه رابطه نمادین زیبایی و اخلاق در زیباشناسی کانت به بحث گذاشته می‌شود. نتیجه مطالعه بخش‌های مختلف مقاله نشان می‌دهد، نماد؛ نشانه، نمونه و شاکله نیست. نماد نوعی تصور یا حالت نمایش و قاعده‌ی تأمل است که از بن‌بست و ورای شاکله‌سازی در تفکر کانت زاده می‌شود. ایده‌های عقل، ایده‌های زیباشناختی و امر والا و هنر بازنمودی با واسطه نماد به توسع معنایی مفاهیم منجر می‌شوند و در مواردی مصادیق بیشتری از شهود اولیه به واسطه آنها فراخوانده می‌شود. نمادهای کانتی بنیاد مکانیسم شناخت را تشکیل نمی‌دهد به این دلیل که شاکله سازنده این بنیاد است. کانت به نقش نمادها با توجه به شاکله مفاهیم و بن‌بست شاکله‌سازی در شناخت پرداخته و در نمادگرایی طبیعی و هنری با تکیه به ایده زیباشناختی به نقش نمادها اشاره کرده است. در تفکر و زیباشناسی این فیلسوف نماد، نحوه‌ای از نمایشیا تصور است که بر اساس قاعده تأمل و اصل تقویم‌گر بر ابعاد اندیشیدن به انواع مفهوم می‌افزاید. https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_8457_f1f043d7dc0285dbc7f4885c750372a6.pdf