دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 Some Evidences Concerning Kierkegaard’s Conception of the Meaning of Life which Based on the Creating of the Meaning شواهد جعل‌‌‌‌‌‌باوری معنای زندگی در دیدگاه سورن کرکگور 1 15 16098 FA میثم امانی استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز رضا اکبری دانشیار دانشگاه امام صادق Journal Article 2016 04 15 The present paper examines the concept of the meaning of life in the Soren Kierkegaard’s view. Kierkegaard sees the concept of "meaning" as "end" and believes in "biology" as the supreme biologist. Based on evidence from his works, he believes that the end is not to be discovered in biology, but it is creatable. There are three witnesses to this: first, the end is, in Kierkegaard's view, paradoxical, and paradox is not real, but mental. Secondly, Christianity, in his opinion, is anxious, not religious, and religion is unreasonable, and in relation to the mind not connected with the outside, and third, that he does not consider God as an active being, but rather the existence of anxiety, The mind and mind of man. Kierkegaard's predictions in this evidence include ontological non-reality, individualism, and faith. An analysis of these three presumptions suggests that Kierkegaard believed in the supposition of meaning in life. مقاله حاضر به بررسی جعل‌‌‌‌‌‌باوری معنای زندگی در دیدگاه سورن کرکگور می پردازد. کرکگور، مفهوم «معنا» را به معنی «هدف» میداند و به «زیست دینی» به عنوان عالیترین زیست باور دارد. بر اساس شواهدی که از آثار وی برداشت میشود، معتقد است هدف در زیست دینی قابل کشف نیست بلکه قابل جعل است. سه شاهد بر این نظر وجود دارد: اول اینکه هدف در نظر کرکگور، پارادوکسیکال است و پارادوکس، امر واقعی نیست بلکه امر ذهنی است. دوم اینکه مسیحیت به نظر وی انفسی است نه آفاقی و دین را در امر نامعقول میجوید و در امر مرتبط با ذهن نه مرتبط با خارج و سوم اینکه خداوند را یک موجود آفاقی در نظر نمیگیرد بلکه موجود انفسی در نظر میگیرد که متمرکز در ذهن و ضمیر آدمی است. پیشفرضهای کرکگور در این شواهد عبارت است از ناواقعگرایی هستیشناختی، فردگرایی و ایمانگرایی. تحلیل این سه پیش‌فرض نشان میدهد کرکگور، به جعلباوری معنای زندگی باور داشته است.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16098_6b9ffc81f2ce9db6512662b3807bd3f5.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 Analyzing of mulla sadra's reading from suhravrdi's idea on the relation of sensible light and incorporeal light حل مساله رابطه‌ی «نور حقیقی» و «نور مادی» بر اساس قاعده حقیقت و رقیقت 17 28 14981 FA علی بابایی استادیار گروه فلسفه دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2015 07 15 The main headstone of Illuminationwisdom is light, such as the one of the transcendentwisdom is existence. According toMullasadra, the existence in his philosophy isthe same as the light in Suhravardi, idea. But thereis some of existence kinds such as body that is not light in Suhravardi doctrines and he believe that only sensible light is one kind of light among all of bodes; this is very powerful impediment to know that light and existence are same. So, Mullasadra make efforts to criticize the doctrine of Suhravardi in this subject. Abstract of Mullasadra criticizes is that: or all of materials are light or the material light is not light. we want to explain that even according to the some principles of transcendent philosophy such as relation between truth and it's thin there is no conflict between Suhravardi idea; so also the matter is darken and also the material light is light. اساسِ فلسفه‌ی شیخ اشراق نور و اساسِ فلسفه ملاصدرا وجود است؛ از نظرِ ملاصدرا وجودِ موردِ نظرِ وی با نورِ اشراقی یکی است؛ حال آن‌که شیخ اشراق لااقل قسمی از وجوداتِ مصطلح یعنی همان اجسام را نور نمی‌نامد و از بین اجسام تنها به نور بودنِ نورِ حسی معتقد است؛ و همین نکته دشواری‌های بسیاری در یکی دانستنِ نورِ اشراقی با وجود صدرایی فراهم می‌آورد؛ تا این‌که صدرا می‌کوشد نسبت به هر دو بندِ سخنِ شیخ اشراق، موضع‌هایی اتخاذ کند؛ به نظر ملا صدرا : « یا همه‌ی اجسام بهره‌ای از نورانیت دارند و یا نورِ مادی هم نور نیست»؛ این مقاله با تقریرِ دیدگاه‌های شیخ اشراق و خوانش‌های ملاصدرا معتقد است با تکیه بر اصلِ «حقیقت و رقیقت» که مورد پذیرشِ ملاصدرا هم هست می‌توان نشان داد سخنِ شیخ اشراق در طرح نظامِ نوری سازگار است؛ بنابراین «هم می‌توان اجسام را ظلمانی دانست و هم نورِ مادی را نور».

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_14981_e295d6565ad02107408e3cf2e2cee51c.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 The place of psychology according to Aristotle جایگاه علم النفس از منظر ارسطو 29 44 16097 FA سید احمد حسینی استادیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان Journal Article 2016 04 12 A problem concerning Aristotle’s psychology asks where its right place is. Should it be studied in the physics or in metaphysics or some part of it in physics and some other part in metaphysics? There are two views concerning the place of psychology according to Aristotle’s philosophy of science. The first view which is the predominant, says that psychology is a physical science. This view insists on the close relationship between soul and body. The second view says that psychology has indeed two distinct parts. One part being studied in physics and the other part in metaphysics. According to this theory, the material souls are being studied in physics and the immaterial souls in metaphysics. It is true that the two theories find evidences in Aristotle’s books, but this article criticizes them and shows that in spite of the Aristotelian texts, one cannot consider psychology as a physical science. This article tries to show that according to the Aristotelian basics, psychology in a metaphysical science and Aristotle’s texts shows nothing but the close relationship between psychology and physics. بر اساس تصور رایج از نفسشناسی ارسطویی، جایگاه علمالنفس در طبیعیات است. نظریه دیگری نیز میگوید نفسشناسی ارسطویی دارای دو بخش عمده است به طوری که بخشی باید در طبیعیات و بخش دیگر در الهیات مطالعه گردد. در این مقاله با چند دلیل نشان داده خواهد شد که بر اساس مبانی علم شناختی خود ارسطو، علم الهی جایگاه مناسبتری برای علمالنفس ارسطویی است. این دلایل میگویند که از نظر ارسطو، علم الهی علم به جوهر، علتشناسی و شناخت موجودات مجرد است. از طرفی نفس هم جوهر صوری و به خودی خود مجرد است. به علاوه عباراتی از ارسطو هم موید همین نظریه است. در فلسفه ابنسینا هم با وجود آنکه خود ابنسینا مباحث مربوط به نفس را ضمن طبیعیات آورده است نشان داده خواهد شد که از نظر او جایگاه مناسب بحث از علمالنفس در طبیعیات نیست و علم دیگری باید متکفل بحث از نفس باشد.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16097_078ca44510941a1ac3c42e2336c610d3.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 Evolutionary Epistemology of Donald Campbell معرفت شناسی تکاملی دونالد کمبل 45 62 15759 FA فرشید دانش پژوه دانشجوی مقطع دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران هادی صمدی استادیار گروه فلسفه علم، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران احمدرضا همتی مقدم استادیار گروه فلسفه علم، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2015 09 08 Donald Thomas Campbell is among the psychology and sociology scientists which has played a great role in developing the evolutionary approach towards philosophy of science, morals and in particular epistemology. Campbell named his epistemological ideas which are a kind of descriptive epistemology, evolutionary epistemology. In this approach, he uses the logic of natural selection process to explain the different levels of epistemology from biological levels to culture and science levels. In other words, he is trying to classify the general theories on the epistemology relating to the natural selection by the data gained from biology, psychology, and sociology sciences. Campbell consider blind variation and selective retention mechanism as universal mechanism of evolutionary processes among biological, learning, creativity and scientific changes processes. In this article, in addition to giving a descriptive-analytical report and criticizing the evolutionary epistemology of Campbell, we also pay attention to the psychological results of his evolutionary epistemology. دونالد توماس کمبل در زمره‌ دانشمندان روانشناسی و علوم اجتماعی است که سهم زیادی در گسترش رویکردی تکاملی به فلسفه علم، اخلاق و به ویژه معرفتشناسی دارد. کمبل، ایدههای معرفتشناسانه خود را که نوعی معرفتشناسی توصیفی است، معرفتشناسی تکاملی خواند. وی در این رویکرد، منطقِ حاکم بر فرآیند انتخاب طبیعی را برای تبیین سطوح مختلف معرفت، از سطح زیستی تا سطح فرهنگ و علم، استفاده می کند. به عبارت دیگر، وی در پی صورت بندی نظریهای کلی درباره معرفت، مبتنی بر انتخاب طبیعی با استفاده از دادههای علوم زیستی، روانشناسی و جامعهشناسی است. کمبل، مکانیسمِ تنوع کور و ابقاء انتخابی- تکواا - را مکانیسم کلیِ فرآیندهای تکاملی از جمله فرآیندهای زیستی، یادگیری و خلاقیت در نظر میگیرد و با تعمیم این مکانیسم به سطح علم، به تبیین تغییرات معرفت علمی میپردازد. در این مقاله، ضمن ارائه گزارشی توصیفی-تحلیلی و نقد معرفتشناسی تکاملی کمبل، به پیامدهای فلسفی معرفتشناسی تکاملی وی نیز خواهیم پرداخت.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_15759_7bbc5a1dcd5a61e8b6779ba70f46a01b.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 The Concept of "Interest": Kant & Adorno مفهوم "علاقه": کانت و آدورنو 63 76 16113 FA آرمان شجاع دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه‌ هنر، دانشگاه هنر تهران امیر مازیار استادیار گروه فلسفه هنر، دانشگاه هنر تهران، ایران. Journal Article 2016 05 31 In the first moment of the analytic of the beautiful, in the first section of his book, Kant analyses judgment of taste (which he defines as judging something to be beautiful) concerning its quality. He writes: in order to call something beautiful, a human being must judge it as the object of impartial satisfaction or dissatisfaction. This "disinterestedness" or "impartiality" of the judgment of taste has attracted many scholars of Kant's aesthetics, on the one hand because of its importance for Kant's analysis and, on the other hand, because of its ambiguous character. One of the prominent figures who was attracted by this part of Kant's analysis is Theodor Adorno. In this paper, I have tried to get a closer look at the first section of Kant's third Critique, put forward the discussions which it gave rise to and finally answer some of the critiques. Also, I will investigate in more details Adorno's ideas on the "disinterestedness" of judgment of taste and the consequences of this approach to the concept of beauty and arts; I will argue that how Adorno- based on his philosophy in relation to art and the concept of beauty, and with the use of an dialectical way of thinking- gives us a new point of view to look at the subject and theorizes that. In the end, I will try to answer some of the critiques with regard to other sections of the third Critique in order to have a better understanding of Kant's position. کانت دقیقه اولِ تحلیل امر زیبا در جزء اول کتابش را به بررسی حکم ذوقی از وجهه نظر کیفیت اختصاص می دهد و می گوید انسان برای آنکه چیزی را زیبا بنامد باید حکم کند که آن شئ متعلق رضایت یا عدم رضایتِ بی طرفانه است. این «بی‌علاقگی1»، «بی‌طرفانه» یا «بی‌غرض» بودنِ حکم ذوقی، از سویی به دلیل اهمیتش و از سوی دیگر به دلیل ابهام آن، مورد توجه بسیاری از کسانی که بر روی زیبایی شناسی ِکانت مطالعه کرده اند قرار گرفته است. یکی از این افراد تئودور آدورنو است. در این نوشته سعی بر آن است که به بخش اول تحلیل کانت از امر زیبا در کتاب اول نقد قوه حکم2 نگاهِ نزدیکتر و تا حد امکان دقیق تری بیاندازیم و در خلال آن به بعضی از مباحثاتی که در پی آن شکل گرفته است بپردازیم و به نقدهایی که گاهاً از سوی منتقدین وارد شده است پاسخ دهیم. همچنین در دو بخش، آراء آدورنو در زمینه «بی‌علاقگیِ» حکم ذوقی و نتایج این رویکرد به زیبایی و هنر را بررسی خواهیم کرد؛ اینکه چگونه آدورنو بر مبنای فلسفه خود در ارتباط با هنر و زیبایی و با بهره گیری از تفکر دیالکتیکیِ خود نوعی تغییر زاویه دید را در این مسئله به وجود میآورد و سپس به نظریه پردازی درباره آن اهتمام می کند. در پایان تلاش خواهیم کرد به تعدادی از مسائلی که مطرح شده است با توجه به بخشهای دیگر نقد قوه حکم پاسخ گوییم تا در پرتو آنها نگاهی روشن تر نسبت به موضع کانت بدست آوریم.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16113_ac905e681d1131a85b916a8f921c2a1c.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 Hobbes interpretation of human nature and its effect on the formation of his political philosophy تفسیر هابز از سرشت انسان و تأثیر آن در شکل گیری فلسفه سیاسی او 77 89 16087 FA سید مصطفی شهر آیینی دانشیار دانشگاه تبریز بیان کریمی دکتری فلسفه، دانشگاه تبریز یوسف نوظهور دانشیار دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2015 11 27 Hobbes political thought is based on his twofold analysis of mankind: Human being, on one hand, as a composed material body in the network of mechnical forces follows his desires and passions. He, on the other hand studies the concepts of right and duty in order to establish community through contract. Hobbes tries to reconcile his political system with materialistic analysis of human behaviour. For this reason, in Hobbes thought , to be aware of political organisation depends on recognizing human nature and to recognise human passions and moods depends on the recognition of mechnical principles and physical laws. Hobbes ethics and politics are compatible with his mechanical materialism as well, and they are occasionally explained on the same ground. Our leading questions in this article are as follows: 1. what are the characteristics of human nature as one of the main elements of Hobbes psychological system? 2. How has Hobbes compiled his political philosophy on the basis of human nature characteristics? This article mainly claims that Human nature is based on the principles of motion and mechanical principles in Hobbes view , and as a result mankind has not been able to establish political community naturally. Mankind is civil not naturally but compulsorily and should be forced to be social , that is to say , the pitical society order is not natural order but artificial one which is manifested in the content of contract items. Therefore Hobbes mechanical psychology prepare the way for his civil philosophy. بنیان اندیشة سیاسیِ هابز بر تحلیل دوگانة وی از انسان مبتنی است: از سویی انسان به مثابة جسمِ مادیِ مرکب در شبکه‌ای از نیروهای مکانیکی که تابع امیال و انفعالات خویش‌ است. و از دیگر سو انسان همچون موضوع مطالعة مفاهیم حق و تکلیف که به وسیلة قرارداد تشکیل اجتماع می‌دهند. تلاش هابز بر این است که نظام سیاسی‌اش با تحلیل ماده‌گرایی از رفتار انسان سازگار باشد. به همین دلیل در اندیشة هابز آگاهی از سازمان سیاسی مشروط به شناخت سرشت بشری است، و شناخت حالات و انفعالات بشر به شناخت اصول مکانیکی و قوانین فیزیک وابسته است. اخلاق و سیاست هابز نیز با ماده‌انگاری مکانیکی منطبق هستند و گاهی بر همان زمینه شرح و بسط داده شده‌اند. پرسش‌های راهبر ما در این مقاله عبارتند از: سرشت انسان به مثابة یکی از عناصر اصلی نظام روان-شناختی هابز چه مختصاتی دارد؟ هابز چگونه بر پایة مختصات سرشت انسان، فلسفة سیاسی خود را تدوین کرده است؟ مدعای اصلی مقاله این است که در نگاه هابز سرشت انسان بر اصل حرکت و بر اصول مکانیکی استوار است و در نتیجه، توانایی ایجاد جامعة سیاسی در سرشت بشر نوشته نشده است. انسان مدنی‌بالقسر است و باید اجتماع‌پذیر ساخته شود، به این معنا که نظم جامعة سیاسی نه نظمی طبیعی بلکه نظمی تصنعی است که در مفاد بندهای یک قرارداد تجلی‌پذیر خواهد بود. بنابراین روان‌شناسی مکانیکی هابز زمینه‌ساز فلسفة مدنی اوست.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16087_365c0fc568e15d8cf7e6d095e5790385.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 The consideration of evolutionary explanation about ethical behavior : biological altruism & moral Altruism نقد و بررسی تبیینهای تکاملی رفتار اخلاقی : نوع‌دوستی زیستی و نوع‌دوستی اخلاقی 91 104 16115 FA هاله عبدالهی راد دانش آموخته دکتری فلسفه دین، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران حسن میانداری استادیار موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، تهران Journal Article 2016 07 11 According to development of biology, particularly in the field of evolutionary biology, this science claim presented scientific explanation about human phenomena ,including religion and ethics. About the origin of moral behavior in humans, a group of evolutionary biologists believe that ethical behavior in human beings has developed during evolutionary process over time while the other group of them belief that there are many difference between animals and human in ethical behaviors.In this article we will talk about the altruistic behavior as a moral behavior and views of two gropes of biologists will be reviewed. we have discussed around tow subjects: -biological explanations could not present meaningful difference about the nature of ethical behavior in human and animals -human nature necessitated a special kind of finality in human beings moral behaviors. با توجه به پیشرفت روز افزون علم زیست‌شناسی بخصوص در حوزه زیست‌شناسی تکاملی، این علم داعیه دار ارائه تبیینهای علمی در خصوص پدیده های انسانی از جمله دین و اخلاق میباشد. در خصوص منشاء رفتار اخلاقی در گونه انسان، گروهی از تکاملدانان بر این باورند که رفتار اخلاقی در انسان در امتداد سیر تکوین حس اخلاقی در طول زمان و از گونه های پستتر پدید آمده است، در حالیکه گروهی دیگر از زیست شناسان تکاملی و فلاسفه اخلاق ضمن رد این نظریه، معتقدند آنچه در انسان رفتار اخلاقی نامیده میشود رفتاری است که مختص انسان است و در هیچ گونه پست تر دیگری یافت نمیشود، چرا که رفتار اخلاقی در انسان همواره قرین نوعی ارزیابی و غایتمندی و تامل است، آنچیزی که در حیوانات پست تر دیده نمیشود. در این نوشتار در خصوص رفتار نوعدوستانه بعنوان یک رفتار اخلاقی بحث خواهد شد و دیدگاههای دو گروه پیرامون منشاء نوعدوستی مورد نقد و بررسی قرار خواهد گرفت. از اینرو دو ادعا مورد بحث واقع میشود: اول اینکه: تبیینهای زیستی از سرشت انسان به تنهایی قادر نیست تمایز معنی داری مابین چیستی و چگونگی رفتار اخلاقی در انسان و سایر حیوانات را ارائه دهد و برای این مهم باید تعریف متفاوتی از ماهیت انسانی ارائه نمود. دوم اینکه: ذات و سرشت انسان و نحوه زیست اجتماعی و فرهنگی او اقتضای هدفمندی فعل اخلاقی در انسان را دارد.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16115_3f995e737788da02a321635004580482.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 "On the Foundations of Russell's Logistic Thesis" مبانی "برنهاد منطق ریاضی" راسل 105 119 16114 FA معصومه علی حسن زاده اصل دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه، دانشگاه تبریز مسعود امید دانشیار گروه فلسفه، دانشگاه تبریز Journal Article 2016 09 17 This dissertation is concerned with a general account of Logicism as developed within Russell’s philosophy of mathematics. To expound this account it will be demonstrated that after developing platonic atomism, Russell attempted to present his Logicism in The Principles of Mathematics as a view opposed to an idealistic account of mathematics. However, a number of paradoxes arose that had their roots deep in Russell’s metaphysical views. Afterward it is shown that to evade these paradoxes, Russell adopts a view that allows for ontological distinctions and then introduces a full-fledged theory of types in Principia Mathematica. Nevertheless, the new framework yields problems of its own that pose a threat to Russell’s object-centered metaphysics but also deprives him of handling truths of unrestricted generality. He present a final version of his Logicism, Russell’s way out of these issues will be set forth which comes in form of axioms of reducibility and infinity. با در نظر گرفتن دو جریان فراگیر فلسفی قرن نوزدهم یعنی ایده‌آلیسم و رئالیسم، آنچه در این مقاله مورد بررسی قرار می گیرد این است که راسل بر پایه کدام نظام فلسفی منطق گرایی خود را بنا کرد. طرح منطق گرایی راسل در سه دوره فکری بررسی می شود. در دوره اوّل راسل در بررسی های منطقی خویش رویکرد ایده‌آلیستی دارد. در دوره دوّم با پایه ریزی فلسفه رئالیستی خود نسخه اوّلیه منطق گرایی اش را در اصول می آورد. در دوره سوّم به دلیل پارادوکس های برخاسته از جریان منطق گرایی، راسل به ایده‌آلیسم اصلاح یافته ای روی می آورد و با ارائه «نظریه طبقات» نسخه کاملی از منطق گرایی خود را در کتاب مبانی ریاضی ارائه می دهد. امّا راسل همچنان در ارائه عمومیتی معتبر که برای منطق و ریاضیات اساسی است با موانعی مواجه می شود. نهایتا راسل دو «اصل موضوع تحویل پذیری» و «اصل موضوع بینهایت» را برای برداشتن این موانع مطرح می کند تا بتواند نظام منطقی خود را به درستی بنا کند.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16114_1666416342d1ca23fc9de25b0156ada4.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 A Comparison between Constructional Ethics of Allameh Tabatabai and Emotionalism of Ethich of Ayer مقایسه اعتباریات اخلاقی علامه طباطبایی و احساس گرایی اخلاقی آیر 121 135 16093 FA محمدحسن کریمی استادیار گروه مبانی تعلیم و تربیت، دانشگاه شیراز خدیجه قربانی سی سخت دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه شیراز Journal Article 2016 02 09 According to some theories about the nature of moral concepts, these concepts can be included into four categories: objective (external), philosophical, emotional (affective) and constructional (contractual). To solve some of the philosophical problems, Allameh Tabatabai suggests the new theory of constructional perceptions. Dividing the constructions, he considers ethics as a part of the constructional concepts. Some of the features he considers for moral conventions such as relativeness, originating from the feelings and needs, the lack of truth and falsifiability, etc., puts this theory in close similarity with the theory of moral emotionalism from Ayer, contemporary positivist philosopher. Aside from the commonalities of the two theories, there are fundamental differences between them that should not be ignored, including that by suggesting this view, Ayer seeks to reject the metaphysics, but by suggesting conventions theory (as a whole), Allameh seeks the consolidation of rationalization and philosophical principles. بر مبنای برخی از نظریاتی که درباره ماهیت مفاهیم اخلاقی وجود دارد این مفاهیم را میتوان در تقسیمبندی چهارگانه: عینی (خارجی)، فلسفی، احساسی (عاطفی) و اعتباری ( قراردادی) گنجاند. محمدحسین طباطبایی برای حل پارهای از معضلات فلسفی، نظریه نوین ادراکات اعتباری را مطرح میکند. وی در تقسیمبندی اعتباریات، اخلاق را هم جزئی از مفاهیم اعتباری میداند. برخی از ویژگیهایی که برای اعتباریات اخلاقی برمیشمرد مانند نسبی بودن، نشأت یافتن از عواطف و نیازها، عدم صدق و کذب پذیری و ... این نظریه را در تشابه با نظریه احساسگرایی اخلاقی آیر فیلسوف پوزیتیویسم قرن معاصر قرار میدهد. اما با تعمق در این دو نظریه خواهیم دید، تفاوتهایی اساسی و بنیادی بین آنها وجود دارد که نباید آنها را از نظر دور داشت؛ ازجمله این که آیر با بیان این دیدگاه در صدد رد مابعدالطبیعه و متافیزیک است، اما طباطبایی با بیان نظریه اعتباریات ( بهطورکلی) در پی تثبیت جایگاه اصول عقلانی و فلسفی است.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16093_f8ff2ab16217a23cc8218c87d94c3aef.pdf

دانشگاه تبریز مجله پژوهش های فلسفی 2251-7960 12 22 2018 05 22 Analysis of the relationship between consciousness and the subject of thought Louis Althusser واکاوی نسبت میان آگاهی و سوژه در اندیشه سیاسی لویی آلتوسر 137 152 16092 FA محمد نژادایران عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد رباط کریم، دانشگاه آزاد اسلامی، رباط کریم، ایران. Journal Article 2016 02 06 Althusser is considered as a pioneer of Hegelian interpretation of Marx's theory. His theoretical framework presents the most complicated conception of social structure. He criticizes the concept of the subject, as the foundation of modern epistemology, as well as an ideological picture of human. By this means, he manifested the weakness of this concept. Through review of Marx’s later works, he showed that contrary to what humanist Marxists claims, the importance of his work is producing a new problem; i.e. history as a material fact, independent to human conciseness and willing. In the modern theoretical field, he presents a new materialistic formation of the history of human social life. For Althusser, the most important result of this was exiting the concept of subject of the modern thought. His attempt to separat consciousness and subject leads to an essential evolution in Marxist structuralism. Althusser attempt to show that human isn’t the actor of history and signifier of its direction. In principle, history is more the outcome of partial independence of economic, political and ideological structures, than the product of willing and consciousness and interaction of subject. آلتوسر برجسته‌ترین نظریه‌پرداز مارکسیسم ساختارگرای فرانسوی و پیشگام نقد تفاسیر هگلی از مارکس تلقی می‌شود که چارچوب نظریه وی پیچیده‌ترین برداشت از ساختار اجتماعی را ترسیم می‌کند. آلتوسر با نقد سوژه خودبنیاد به عنوان مبنای معرفت‌شناسی مدرنیته و تفسیر آن به عنوان یک تصویر ایدئولوژیک از انسان توانست از این مفهوم مهم سنت فکری روشنگری اعتبارزدایی کند. او با بازخوانی آثار متاخر مارکس نشان داد که مساله اصلی تفکر مارکس برخلاف ادعای مارکسیست‌های انسان‌گرا تبدیل طبقه پرولتاریا به عنوان سوژه انضمامی تاریخ‌ساز نبود. بلکه اهمیت کار نظری مارکس در تولید یک مساله جدید یعنی تاریخ به عنوان یک واقعیت مادی مستقل از اراده و آگاهی انسانی بوده است. دستاورد ابداع مارکس در حوزه مباحث نظری جدید ارائه یک صورتبندی ماتریالیستی از تاریخ زندگی جمعی بشر بود و مهم‌ترین پیامد این ابداع از نظر آلتوسر خارج شدن مفهوم سوژه از محوریت تفکر مدرن بود. تلاش آلتوسر برای جدایی میان آگاهی و سوژه، به تحول اساسی در ساختارگرایی مارکسیستی منجر شد.آلتوسر سعی داشت تا نشان دهد که انسان‌ کنش‌گر تاریخ و تعیین‌کننده مسیر آن نیست و اساسآً تاریخ بیش از آنکه محصول اراده و آگاهی سوبژکتیو و کنش متقابل باشد، برآیند استقلال نسبی ساختارهای اقتصادی، سیاسی و ایدئولوژیک است که تعین چندبعدی صورتبندی اجتماعی تلقی می‌شود.

https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_16092_9dbbdbb34a604123e8ba406ae2771188.pdf