(university of Tabriz)The Quarterly Journal of Philosophical Investigations

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی


مدرس دانشگاه های مختلف، تهران، ایران



مقاله حاضر رابطه میان اندیشه و زبان از جنبه تقدم، مبتنی بر دیدگاه فارابی، را مورد مطالعه قرار داده است. بر اساس سه معنای نطق، سخن گفتن یک فرآیند است که روح انسانی در سه سطح درگیر آن است: قوه ناطقه، مدرَکات ذهنی و بیان الفاظ. این امر بیانگر رابطه نزدیک و انفکاک ناپذیر میان اندیشه و زبان است. همچنین، با تفسیر دیدگاه فارابی می توان بر تئوری سه گانه لفظ، جهان و معقولات تکیه نموده و قائل شد که در هنگام فرآیند سخن گفتن، روح انسانی از تمام دانش خویش بهره می جوید، چه دانش های پیش از سخن گفتن و چه دانشی که حاصل تجربه حین سخن گفتن است. بنابراین، نگارنده بر آن است که در قلمرو تقدم تحلیلی، رابطه تقدم میان آن دو برقرار نیست و اندیشه و زبان نسبت به هم وابسته اند. چرا که در هنگام سخن گفتن اندیشه و کسب دانش همچنان در جریان است و مراحل گوناگون فکر و زبان در هم تنیده اند. افزون بر آن، روح انسانی به عنوان عامل اصلی تفکر و حصول دانش، منفعل نیست تا ناچار به پذیرش تقدم استعلایی تفکر بر زبان شویم.



عنوان مقاله [English]

Analyzing the alleged Priority of Thought over Language in al-Fārābī’s Philosophy of Language

نویسنده [English]

  • Narges Zargar

City of Tehran, Iran

چکیده [English]

In the present article relationship of thought and language for the priority aspect, from al-Fārābī’s point of view is discussed. Based on the three meanings of nuṭq (speech) speaking is a process in which the human soul is concerned with the three levels of intellectual faculty, apprehended objects in the mind as well as the expression by language. Then, this reveals a close and inseparable relationship between language and thought. Again it is suggested that relying on the tripartite theory of word, world, and intelligibles, by Al-Fārābī, at the time of the process of speaking human soul makes use of all knowledge either acquired previously, or the knowledge obtaining as the content of experience in the actual speech situation. Thus, in connection with the priority aspect of the relationship between thought and language, I suppose, in an analytical aspect of priority, there is no priority relation between them, namely, they are interdependent. It can be supported by this view that thought and gaining knowledge are continued even while speaking. Besides, it has been argued that the human soul, as the chief agent of thinking and obtaining knowledge, is not completely passive; then human thought cannot have transcendental supremacy over language.

کلیدواژه‌ها [English]

  • process of acquiring knowledge
  • human soul
  • nuṭq (: speech)
  • intelligibles
  • the process of language, interdependence