The Quarterly Journal of Philosophical Investigations

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه معرفت‌شناسی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

چکیده

کانت علاوه بر آثار نظری معروف خود راجع‌به توانایی شناختی، اصول اخلاقی و قوه حکم انسان، از منظر تاریخی و پراگماتیکی نیز به مطالعه و تحقیق دربارۀ انسان پرداخته است. انسان‌شناسی کانت، که او آن را پراگماتیک می‌نامد، مشتمل بر آراء و تعالیم و توصیه‌های خاصی است که این نوشتار در صدد معرفی و ارزیابی برخی از آن تعالیم است. در این جستار خواهیم دید که کانت تحقیق در مورد انسان را توام با مشکلات خاصی می‌داند، و لذا بر عنصر گفتگو تاکید می‌کند و از این رهگذر به تقویت رویکرد جهان وطنی انسان‌شناسی خود می‌پردازد. پرسش‌هایی از این قبیل که: آیا انسان ذاتاً خیر و خوب است یا شرّ و بد؟ و این که انسان را چه کسی باید تعلیم دهد؟ از جمله مسائلی هستند که در این تحقیق به توضیح و تشریح نظر کانت درباره آنها پرداخته می‌شود. در آخر مقاله آراء و تعالیم انسان‌شناختی کانت مورد ارزیابی قرار گرفته و نظر انتقادی را قم در مورد آن تعالیم و مبنای فلسفی آنها ارائه می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Esmaeil Sa'adati Khamseh

نویسنده [English]

  • Esmaeil Sa'adati Khamseh

چکیده [English]

In addition to his famous theoretical works on cognitive powers, moral principles and the power of judgment, Kant has studied man from a historical and pragmatic point of view.
Kant's anthropology, wich he calls pragmatic, consists of special doctrines and recommendations that I attempt to describe and assessment some of them in this aricle to We will know in this inquiry that Kant have believed the man is difficult subject for studying and have insisted on discourse to fortify his cosmopolition approach in anthropology. Is man good in nature or evil? Who must teach the man? These are a number of matters that Kant's view on them have explained and assessmented in the essay. Finally I present a few critical remarks on Kant's anthropological principles and views.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Pragmatic
  • anthropology
  • Cosmopolitanism
  • Character
  • nature
CAPTCHA Image