واکاوی نقش سنت در زندگی اصیل از دیدگاه هایدگر

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 دانشجوی دکتری حکمت متعالیه، گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

مقاله حاضر با هدف واکاوی جایگاه سنت در ساختار اگزیستانسیال دازاین و تبیین نقش آن در تحقق زندگیِ اصیل در اندیشة هایدگر سامان یافته است. در اندیشه هایدگر، سنت نه صرفاً میراثی منتقل‌شده از گذشته، بلکه نحوه‌ای از واقع‌بودگی تاریخی است که در آن دازاین پرتاب می‌شود و از رهگذر آن با امکان‌های خویش روبه‌رو می‌گردد. مسأله اصلی این مقاله این است که انسانِ پرتاب‌شده در بستر سنت چگونه می‌تواند اصیل زندگی کند؟ روش پژوهش بر تحلیل مفهومی و تفسیر پدیدارشناختی مفاهیم بنیادین پرتاب‌شدگی، تاریخ‌مندی، مصممیت و هستی‌به‌سوی‌مرگ است تا نسبت سنت با اصالت و آزادی در سطح هستی‌شناختی آشکار گردد. یافته‌ها نشان می‌دهد که محتوای زندگی اصیل توسط سنت تعیین می‌شود و در اندیشة هایدگر، اصالت و خودمختاری عبارت است از نقش‌بازی‌کردن در ارزش‌های موجود در یک سنت. صادق بودن با میراث و سنتِ خود، همان صادق بودن با عمیق ترین خویشتن خویش است. سنت، در مقام تحقق تاریخی واقع‌بودگی، هم محدودیت و هم آزادی را توأمان در خود دارد؛ زیرا در هر سنتی وجوه بازدارنده و گشاینده در کنار یکدیگر حضور دارند. بنابراین آزادی دازاین در درون مرزهای سنت، به‌مثابه افق تاریخ‌مندیِ خود او، ممکن می‌شود و زندگی اصیل نه گسستی از گذشته بلکه نحوه‌ای از بازگشودگیِ مسئولانة وجود است؛ گشودگی‌ای که در آن دازاین با پذیرش پرتاب‌شدگی، سنت را از انفعال تاریخی به امکانِ فهم خویش دگرگون می‌سازد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Probing the Role of Tradition in Authentic Life from Heidegger’s Perspective

نویسندگان [English]

  • Kokab Darabi 1
  • Vahid Rostmi 2
1 Assistant Professor, Department of Islamic Philosophy and Theology, Mazandaran University, Babolsar, Iran
2 PhD Candidate of Transcendent Theosophy, Department of Islamic Philosophy and Wisdom, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
چکیده [English]

The present article is organized with the aim of analyzing the place of tradition within the existential structure of Dasein and elucidating its role in the realization of an authentic life in Heidegger’s thought. In Heidegger’s philosophy, tradition is not merely a heritage transmitted from the past, but rather a mode of historical facticity into which Dasein is thrown and through which it encounters its own possibilities. The main question of this article is: how can a human being, thrown into the context of tradition, live authentically? The research method is based on the conceptual analysis and phenomenological interpretation of the fundamental concepts of thrownness, historicality, resoluteness, and being-towards-death, in order to reveal the relationship between tradition, authenticity, and freedom at the ontological level. The findings indicate that the content of an authentic life is determined by tradition, and in Heidegger’s thought, authenticity and autonomy consist in enacting the existing values within a tradition. Being true to one’s heritage and tradition is identical to being true to one’s deepest self. Tradition, as the historical realization of facticity, encompasses both limitation and freedom simultaneously; for in every tradition, restricting and disclosing aspects are present side by side. Therefore, Dasein’s freedom becomes possible within the boundaries of tradition as its own horizon of historicality. Consequently, an authentic life is not a rupture from the past, but a mode of responsible re-disclosure of Being; a disclosedness in which Dasein, by embracing its thrownness, transforms tradition from historical passivity into the possibility of self-understanding.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Authentic Life
  • Dasein
  • Heidegger
  • Meaning of Life
  • Tradition

مراجع

احمدی، بابک. (۱۳۹۵). هایدگر و پرسش بنیادین، تهران، مرکز.
آزادانی، زکیه. (۱۴۰۲). آزادی و رویداد در اندیشه هایدگر، تهران، نی.
اینود، مایکل، (1395). روزنه‌ای به اندیشة مارتین هایدگر، ترجمه احمدعلی حیدری، تهران: انتشارات علمی
بیمل، والتر. (۱۳۹۵). بررسی روشنگرانه اندیشه‌های مارتین هایدگر، ترجمه بیژن عبدالکریمی. تهران، سروش.
جانسون، پاتریشیا آلتنبرند. (1395). هایدیگر، تهران: نقد فرهنگ
جمادی، سیاوش. (1400). زمینه و زمانه پدیدارشناسی، تهران: انتشارات ققنوس
حبیبی، طاهره؛ طالب‌زاده، سیدحمید؛ و رجبی، احمد. (۱۴۰۱). تاریخ‌مندی و نسبت آن با هستی‌شناسی بنیادین در هستی و زمان هایدگر، فصلنامه فلسفه، ۲۰(۲). https://doi.org/10.22059/jop.2022.345151.1006724
خاتمی، محمود. (۱۳۹۱). مدخل فلسفه غرب معاصر. تهران، علم.
خاتمی، محمود. (۱۴۰۳). جهان در اندیشه هایدگر، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
دریفوس، هوبرت. (۱۳۹۹). در -جهان -بودن: شرحی بر قسمت نخست وجود و زمان هایدگر، ترجمه زهرا آزادانی، تهران، نی.
رستمی، وحید و دارابی، کوکب. (۱۴۰۳). ندای وجدان در اندیشه هایدگر و فطرت در فلسفه ملاصدرا: مطالعه‌ای تطبیقی، اندیشه فلسفی، ۵(۱)، ۱۴–۲۷. https://doi.org/10.58209/jpt.5.1.13
صادقی‌پور، محمدصادق. (۱۳۹۶). هیولای هستی: سفری با هایدگر به‌سوی سینمای آگاهانه ترس آگاهانه، تهران، ققنوس.
صوفیانی، محمود؛ فرهمند، محمد؛ دانش، ابراهیم؛ و اصل‌عبداللهی، حسین. (۱۴۰۳). نگاه منطبق بکت و هایدگر به مسئله مرگ با تکیه بر نمایش آخر بازی، پژوهش‌های فلسفی، ۱۸(۴۹)، ۳۶۷–۳۸۸. https://doi.org/10.22034/jpiut.2024.59885.3663
کلباسی‌اشتری، حسین؛ و احمدی، مهرداد. (۱۴۰۳). خودینه‌بودن به‌مثابه ائودایمونیا: بررسی نسبت خود-تعیینی، خود-دگرگونی و اضطراب در هستی و زمان هایدگر، پژوهش‌های فلسفی، ۱۸(۴۶)، ۳۲۸–۳۴۴. https://doi.org/10.22034/jpiut.2023.59092.3629
کمپانی‌زاره، مهدی. (۱۳۹۰). مرگ‌اندیشی از گیلگمش تا کامو، تهران، تهران، نگاه معاصر.
لوکنر، آندریاس. (۱۳۹۸). درآمدی به هستی و زمان، ترجمه احمدعلی حیدری. تهران، علمی.
مک‌کواری، جان. (۱۳۷۶). هایدگر، ترجمه محمدسعید حنایی کاشانی، تهران، گروس.
مهدوی، منصور. (۱۳۹۸). ارزیابی اندیشه مارتین هایدگر و جریان فرویدی، قم، اشراق حکمت.
میشلمن، استفن. (۱۳۹۸). فرهنگ تاریخی اگزیستانسیالیسم، ترجمه عیسی میرانی، تهران، پارسه.
نوالی، محمود. (۱۴۰۳). ویژگی‌های دازاین در هستی و زمان هایدگر، پژوهش‌های فلسفی، ۱۸(۴۶)، ۴۳–۶۰. https://doi.org/10.22034/jpiut.2024.18748
هایدیگر. (1395). هستی و زمان، ترجمه عبدالکریم رشیدیان، تهران، انتشارات نی.
واتس، مایکل. (۱۳۹۸). فلسفه هایدگر، ترجمه محمد پارسا، تهران، شوند.
وایس، ژان-ماری. (۱۳۹۷). واژه‌نامه هایدگر، ترجمه شروین اولیایی، تهران، ققنوس.
یانگ، جولیان. (۱۳۹۷). فلسفه قاره ای و معنای زندگی، ترجمه بهزاد خداپناه، تهران، حکمت.
Ahmadi, B. (2016). Heidegger and the fundamental question. Markaz. (in Persian)
Azadani, Z. (2023). Freedom and event in Heidegger’s thought. Ney. (in Persian)
Biemel, W. (2016). An illuminating examination of Martin Heidegger’s thought. Translated by B. Abdolkarimi. 4th ed. Soroush. (in Persian)
Dreyfus, H. (2020). Being-in-the-world: A commentary on Heidegger’s Being and Time, Division I. Translated by Z. Azadani. Ney. (in Persian)
Habibi, T., Talebzadeh, S. H., & Rajabi, A. (2022). Historicity and its relation to fundamental ontology in Heidegger’s Being and Time. Journal of Philosophy, 20(2),55-72. https://doi.org/10.22059/jop.2022.345151.1006724 (in Persian)
Heidegger, M. (1995). Phänomenologie des religiösen Lebens. Edited by G. Weiss & J. Greisch. Vittorio Klostermann.
Heidegger, M. (2001). Phänomenologische Interpretationen zu Aristoteles. Edited by W. Bröcker & K. Bröcker-Oltmanns. Vittorio Klostermann.
Heidegger, M. (2016). Being and time. Translated by A. Rashidian. Ney. (in Persian)
Inwood, M. (2016). A reader’s guide to Martin Heidegger’s thought. Translated by A. Heidari. 1st ed. Nashr-e Elmi. (in Persian)
Jamadi, S. (2021). Phenomenology: Ground and time. Qoqnoos. (in Persian)
Johnson, P. A. (2016). Heidegger. Naqde Farhang. (in Persian)
Kalbasi Ashtari, H., & Ahmadi, M. (2024). Selfhood as eudaimonia: Examining the relation between self-determination, self-transformation, and anxiety in Heidegger’s Being and Time. Journal of Philosophical Investigations, 18(46), 328–344. https://doi.org/10.22034/jpiut.2023.59092.3629 (in Persian)
Khatami, M. (2012). An introduction to contemporary Western philosophy. Elm. (in Persian)
Khatami, M. (2024). The world in Heidegger’s thought. Research Institute for Islamic Culture and Thought. (in Persian)
Kompani Zare, M. (2011). Death-thinking from Gilgamesh to Camus. Negahe Moaser. (in Persian)
Luckner, A. (2019). An introduction to Being and Time. Translated by A. Heidari. 2nd ed. Elmi. (in Persian)
Macquarrie, J. (1997). Heidegger. Translated by M. S. Hanaei Kashani. Garous. (in Persian)
Mahdavi, M. (2019). An evaluation of Martin Heidegger’s thought and the Freudian tradition. Eshraq-e Hekmat. (in Persian)
Michelman, S. (2019). Historical dictionary of existentialism. Translated by A. Mirani. 1st ed. Parseh. (in Persian)
Navali, M. (2024). Characteristics of Dasein in Heidegger’s Being and Time. Journal of Philosophical Investigations, 18(46), 43–60. https://doi.org/10.22034/jpiut.2024.18748 (in Persian)
Pattison, G. (2013). Heidegger on death: A critical theological essay. University of Oxford.
Richardson, W. J. (2003). Heidegger: Through phenomenology to thought. Fordham University Press.
Rostami, V., & Darabi, K. (2024). The call of conscience in Heidegger’s thought and fitrah in Mullā Ṣadrā’s philosophy: A comparative study. Philosophical Thought, 5(1), 14–27. https://doi.org/10.58209/jpt.5.1.13 (in Persian)
Sadeghipour, M. S. (2017). The monster of being: A journey with Heidegger toward consciously terrifying cinema. Qoqnoos. (in Persian)
Soufiani, M., Farahmand, M., Danesh, E., & Asl Abdollahi, H. (2024). Beckett’s and Heidegger’s convergent view of death based on the play Endgame. Journal of Philosophical Investigations, 18(49), 367–388. https://doi.org/10.22034/jpiut.2024.59885.3663 (in Persian)
Watts, M. (2019). The philosophy of Heidegger. Translated by M. Parsa. Shavand. (in Persian)
Weiss, J.-M. (2018). Heidegger dictionary. Translated by S. Oliyayi. Qoqnoos. (in Persian)
Young, J. (2018). Continental philosophy and the meaning of life. Translated by B. Khodapanah. Hekmat. (in Persian)
ارسال نظر در مورد این مقاله
CAPTCHA Image
مجله پژوهش های فلسفی
دوره 20، شماره 55 - شماره پیاپی 55
مقالات
شماره 55، تابستان 1405
تیر 1405
صفحه 13-30

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار