تحلیل خوانش مارتین هایدگر از نقد اوّل ایمانوئل کانت

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فلسفه، دانشگاه علامه طباطبایی

2 استاد گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

مارتین هایدگر در کتاب کانت و مسألۀ مابعدالطبیعه، با چشم‌پوشی از تفاسیری که غالباً نقد عقل محض را یک پروژۀ معرفت‌شناسانه دانسته‌اند، آن را به‌منزلۀ اثری هستی‌شناسانه شرح می‌کند. وی می‌کوشد تا معلوم کند که چگونه تمام پاره‌های این اثر کانت (با محوریت حیث زمانی به‌عنوان بستر شاکله‌سازی تخیّل) اصالتاً به مسئلۀ اساسی هستی متناهی انسان یا دازاین (به‌منزلۀ شرط یا بنیان امکان دیگر موجودات) ناظر است. از نظر هایدگر، ایمانوئل کانت همانا مؤسّس هستی‌شناسی بنیادین دازاین است، گرچه به‌سبب گرفتاری در غلّ و زنجیر سنّت یا فرادهش فلسفی (به‌ویژه فلسفۀ دکارت) در بدایت این طریق متوقّف گشته و از ادامۀ آن بازمانده است؛ بدینسان، می‌توان گفت که به گمان هایدگر، نقد عقل محض و هستی و زمان برادرخواندۀ یکدیگرند، بدین معنا که هر دو از دغدغه‌ای واحد زاده‌اند و به راهی واحد گام نهاده‌اند. در مقالۀ حاضر به‌ویژه با رجوع به کانت و مسئلۀ مابعدالطبیعه و هستی و زمان منحصراً و مختصراً به تحلیل و تشریح و ارزیابی این خوانش هستی‌شناسانه پرداخته‌ایم تا ببینیم کانت چگونه و به چه معنا مؤسّس راه هستی‌شناسی بنیادین دازاین بوده و چرا و به کدامین جهت از ادامۀ آن بازمانده است. در این راه ناگزیریم که رویکرد انتقادی ارنست کاسیرر به خوانش هایدگر از کانت را نیز اجمالاً معرّفی کنیم.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of Heidegger’s Reading from the Kant’s First Critique

نویسندگان [English]

  • Hamid Eskandari 1
  • Hossein Kalbasi 2
چکیده [English]

We know that Martin Heidegger in "Kant and the Problem of Metaphysics" presented some ontological interpretation of "Critique of Pure Reason" as opposed to other epistemological interpretations. He tried to explain how all parts of the work of Kant (based on time as the necessary condition of schematism) are originally related to the basic problem of finite human being or Dasein. Immanuel Kant, from the perspective of Heidegger, is indeed the founder of fundamental ontology of Dasein. The main objective of this paper is related to the same problem. In this article, we have tried to briefly analyze and evaluate and criticize Heidegger's interpretation of Kant. Heidegger seems to neglect the other important side of Kant’s thought, namely the non-temporal aspect of apperception. We've noted that Being, in Emmanuel Kant’s view, is not based on time, but certainly on some unknowable and non-temporal foundation beyond human experience.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Kant
  • Heidegger
  • Temporality
  • schematism
  • fundamental ontology of Dasein
  • Cassirer
بیزونسکی، میشل. (1388)، سرگذشت فیزیک نوین، ترجمه لطیف کاشیگر، تهران، نگاه معاصر.
فتح‌زاده، حسن. (1390)، «دریدا و گفتمان علوم انسانی»، در شناخت، شماره 1/65: صص 116-103.
- Derrida, J. (1978), Writing and Difference, trans. Alan Bass, London and New York: Routledge.
- Feigl, H. (1970), “The Orthodox View of Theories: Remarks in Defense as well as Critique”, in M. Rander and S. Winokur (eds.), Minnesota Studies in the Philosophy of Science, vol. IV, Minneapolis: University of Minnesota Press: 3-16.
- Friedman, M. (1974), “Explanation and Scientific Understanding”, in Journal of Philosophy, vol. 71: 5-19.
- Giere, R. (2008), “Naturalism”, in The Routledge Companion to Philosophy of Science, London and New York: Routledge: 212-223.
- Hempel, K. (1966), Philosophy of Natural Science, Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall.
- Hume, D. (2007), An Enquiry Concerning Human Understanding, Oxford University Press.
- Huxley, T. (1896), Darwiniana, New York: Appleton.
- Jones, T. (2008), “Unification”, in The Routledge Companion to Philosophy of Science, London and New York: Routledge: 489-497.
- Kant, I. (2000), Critique of Pure Reason, trans. P. Guyer and A. W. Wood, Cambridge University Press.
- Kitcher, P. (1981), “Explanatory Unification”, in Philosophy of Science, vol. 48, No. 4: 507-531.
- Kitcher, P. (1989), “Explanatory Unification and the Causal Structure of the World”, in P. Kitcher and W. Salmon (eds.), Minnesota Studies in the Philosophy of Science, vol. 13: Scientific Explanation, Minneapolis: University of Minnesota Press: 410-505.
- Monod, J. (1971), Chance and Necessity, New York: Alfred A Knopf.
- Newton, I. (1962), The Mathematical Principles of Natural Philosophy, trans. A. Motte and F. Cajori, Berkeley: University of California Press.
- Quine, W. V. (1966), The Ways of Paradox and Other Essays, New York: Random House.
- Woodward, J. (2008), “Explanation”, in The Routledge Companion to Philosophy of Science, London and New York: Routledge: 171-181.
CAPTCHA Image