(university of Tabriz)The Quarterly Journal of Philosophical Investigations

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 خیابان آزادی نبش بزرگراه یادگار وزارت میراث فرهنگی

2 ادانشیار فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی

10.22034/jpiut.2022.50535.3133

چکیده

آرتور دانتو ضمن ردِّ دیدگاههای پیشین و مخالفتِ صریح با ذات‌گراییِ مفهومِ هنر، با نگاهِ کاملاً متفاوتی، درصددِ تبیینِ رویکردی جدید در مواجهه با آثار هنریِ چالش‌برانگیزِ معاصر است. او با روی‌گردانی از دیدگاهِ کانتیِ مسلّط بر نظریه‌های هنر تا اواسطِ قرنِ بیستم، نظریۀ خود را تحتِ تأثیرِ هگل و بر مبنای زمینۀ تاریخیِ روندِ ارتقایِ شیء عادی به اثر هنری بنا‌می‌نهد. بر این اساس، زمینه‌ای تاریخی، فرهنگی، اجتماعی لازم است تا ابژه‌ها، مشروعیتِ اثر هنری بودن را کسب کنند. از نظر او به واسطۀ نوعِ نگاهِ هنرمند(در بسترِ تاریخی) به شئ عادی و نحوۀ ارائۀ او، روایتِ تازه‌ای از یک امر معمولی پدید می‌آید و آن را به عنوان مفهوم و معنایی متجسّد درمی‌آورد که منجر به استحاله‌ به یک اثر هنری می‌شود. از آنجا که درکِ محتوای فکریِ اثر و دستیابی به معنای اثر، کنشی فعّالانه از سوی ناظرِ اثر را می‌طلبد، تأکیدِ بیش از حدِّ نظریۀ او بر سوژه‌محوری ، تفاسیرِ شخصی را سبب می‌شود. همچنین با توجه به اینکه نظریۀ هنرِ دانتو بر فاصلۀ اثرِ هنری از دنیای واقعی تمرکز دارد(اثرِ هنری، ابژۀ واقعی نیست)، نسبتِ اثر با جهانِ واقع، زیرِ سؤال می‌رود و با خصائصی که برای اثر هنری قائل می‌شود، خود به نوعی گرفتارِ ذات‌گرایی می‌شود. این مقاله در پیِ سؤالِ چه چیزی اثرِ هنری را اثرِ هنری می‌کند؟ با بررسی و توصیفِ آرایِ دانتو، ضمنِ اشاره به آثارِ هنریِ موردِ ارجاعِ وی، عواملِ مؤثر در نظریۀ او را واکاوی می‌کند تا نهایتاَ به تحلیلِ برخی ایراداتِ این تلقی از مفهومِ هنر بپردازد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Analysis of Danto's Hegelian-Narrative of the Transfiguration of the Commonplace into Artwork

نویسندگان [English]

  • Farid Rahnama 1
  • Amir Nasri 2

1 PhD candidate of Philosophy of Art, University of Bu-Ali Sina University, Iran. Member of Research Institute of Ministry of Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts

2 Associate professor of Philosophy of Art, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran

چکیده [English]

Rejecting previous views of art, definition, Arthur Danto seeks to explain a new approach to artworks. Turning from Kant's view that dominated art theories for centuries, he based his theory on Hegel under the influence of the historical context of the process of promoting the ordinary object into the artwork. Accordingly, historical, cultural, and social contexts are necessary for objects to gain the legitimacy of an artwork. In his view, due to the artist's view (in the historical context) of the ordinary object and the way he presents it, a new narrative of an ordinary thing emerges and presents it as an embodied concept and meaning that leads to the transformation into an artwork. Because understanding the intellectual content of the work and achieving the meaning of the work requires active action on the part of the viewer of the work, the overemphasis of his theory on the subject-oriented causes personal interpretations. Also, since Danto's art theory focuses on the distance of the artwork from the real world (the artwork is not a real object), the relation of the work to the real world is questioned, and with the characteristics he attributes to the artwork, he becomes somewhat caught up in essentialism. This article seeks to ask what makes artwork an artwork? By examining and describing Danto's views, while referring to the artworks he refers to, he examines the factors influencing his theory in order to finally analyze some of the objections to this attitude of the concept of art.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Arthur Danto
  • Transfiguration
  • Commonplace
  • Artwork
  • Essentialism
  • Subject-oriented
  • Distance
CAPTCHA Image