تبیین رابطۀ هنر و طبیعت در فلسفۀ شلینگ

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فلسفه هنر، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه فلسفه، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه فلسفه، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

10.22034/jpiut.2021.43136.2729

چکیده

شلینگ به‌منظور دست‌یابی به بنیان مشترک «من» و طبیعت، با ابطال دوگانگی میان آن دو و اثبات عدم امکان تقلیل طبیعت به سلسلۀ علل و معلول‌های مکانیکی، به رویکرد جدیدی در فلسفۀ طبیعت دست می‌یابد. او با تلفیق اصل هدف‌مندی درونی لایب‌نیتس، یگانه‌انگاری اسپینوزا و مفهوم کانتی غاییت به برداشت ارگانیک از طبیعت به‌مثابه یک کل می‌پردازد و «من» را بر بنیان این طبیعت ارگانیک بنا می‌نهد. شلینگ به اندیشۀ حیات‌گرایانۀ لایب‌نیتس روی‌ می‌آورد تا طرحی از طبیعت به‌عنوان امری خودسازمان‌دهنده ارائه دهد و برای غلبه بر دوگانگی‌های فلسفۀ مدرن از دیدگاه جوهر مشتد او بهره می‌برد. بر اساس این دیدگاه هر جزء باید در خود کل را داشته باشد و هر واحد باید مشتمل بر کثرتی نامتناهی باشد، لذا تمایز میان امر ذهنی و عینی در درجه است نه در نوع؛ طبیعت سراسر زنده است و هیچ شی واقعی کاملاً غیرارگانیک نیست بلکه تنها در مرتبۀ پایین‌تری از ارگانیک است. برای شلینگ والاترین درجۀ ساماندهی امر نامتناهی چیزی نیست جز خلاقیت هنرمند که اوج کل قوای ارگانیک طبیعت است. پرسش اصلی این مقاله پیرامون نقش بنیادینی است که برداشت ارگانیک شلینگ در ماهیت زیبایی‌شناسی او داشته است، در این راستا ضمن بررسی تأثیر رویکرد حیات‌گرایانۀ لایب‌نیتس به تبیین برجسته‌سازی فعالیت «من» در نظام اندیشۀ شلینگ پرداخته می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Explaining the relationship between art and nature in Schelling's philosophy

نویسندگان [English]

  • Roxana Riahi 1
  • Ali Moradkhani 2
  • Mohammad Shokri 3
1 PhD Candidate of philosophy of art, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Associate Professor, Department of philosophy, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran. Iran.,
3 Assistant Professor, Department of philosophy, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده [English]

To achieve the common origin of "I" and nature, Schelling takes a new approach to the philosophy of nature; demonstrating the falsity of dualism between "I" and nature and showing how nature cannot be reduced to a mechanistic series of causes and effects. By integrating Leibniz's principle of inner purposiveness, Spinoza's monism, and the Kantian concept of teleology, he interprets an organic idea of nature as a totality and founds "I" on the ground of this organic nature. Schelling turns to Leibniz's vitalistic philosophy for presents a self-organizing scheme of nature, and he uses the intensive doctrine of substance to overcome the dualism of modern philosophy. In this view, the parts are to be deduced, in a purely analytic way from the whole, and each unit must include an infinite plurality, so the difference between subject and object is in degree, not in type; Nature is all alive, and no real object is entirely inorganic but is only in a lower degree of organic. In Schilling's point of view, the highest degree of organization of the infinite is the creativity of the artist, who is the culmination of all the organic forces of nature. The main question of this essay is about the fundamental role of Schelling's organic interpretation in his aesthetic essence. in this regard, while the impact of Leibniz's vitalistic approach is analyzed, the reinforcement of the activity of "I" in Schilling's system of thought is examined.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Schelling
  • I
  • organic nature
  • Leibniz
  • Spinoza
-       Beiser, Fredrick (2002) German Idealism and Struggle against Subjectivism, London: Cambridge.
-       Beiser, Fredrick (2003)The Romantic Imperative The concept of Early German Romanticism, London: Cambridge.
-       Beiser, Fredrick (2019)The Romantic Imperative The concept of Early German Romanticism, Trans. Masoud Azarfam, Tehran: Qoqnous publications (In Persian).
-       Descartes, Rene (1996) Meditation on First Philosophy, Trans. Elizabeth Haldane, Cambridge: Cambridge University Press.
-       Fichte, J.G (1970) The science of Knowledge, Trans. Peter Heath and John Lachs, New York: Appleton Century Crofts.
-       Kant, Immanuel (1998) Critique of Pure Reason. Trans. Paul Guyer, Cambridge: Cambridge University Press.
-       Kant, Immanuel (2000) Critique ofthe Power ofJudgment, Trans. Paul Guyer, Cambridge: Cambridge University Press.
-       Latta, Robert (1948) Leibniz, The Monadology and Other Philosophical Writings, Oxford: Oxford University Press.
-       Leibniz, Gottfried Wilhelm Von (1965) Monadology and Other Philosophical Essays, Trans. Paul Schrecker and Anne Martin Schrecker, New York: The Bobbs-Merrill Company.
-       Limnatis, Nectarios (2008) German Idealism and the Problem of Knowledge, New York: Springer.
-       Nietzche, Friedrich (1954) On Truth and Lie in an Extra-Moral Sense, Trans. Walter Kaufinann, New York: Penguin Books.
-       Schelling, Friedrich Wilhelm Joseph Von (1994) Idealism and the Endgame of Theory, Trans. Thomas Pfau, Albany: SUNY Press.
-       Schelling, Friedrich Wilhelm Joseph Von (1995) Ideas for a philosophy of nature, Trans. Errol E. Harris and Peter Heath, Cambridge: Cambridge University Press.
-       Schelling, Friedrich Wilhelm Joseph Von (2001) The System of Transcendental Idealism, Trans. Peter Heath, Virginia: University Press of Virginia.
-       Schelling, Friedrich Wilhelm Joseph Von (2004) First outline of a system of the philosophy of nature, Trans. Keith R. Peterson, New York: State University of New YorkPress.
CAPTCHA Image